Posts

Hospitalisatieangst

In het leven is een ziekenhuisopname voor iedereen een stressvolle gebeurtenis. De meeste patiënten voelen zich angstig en depressief als gevolg van hun ziekte en kunnen hun sociale verplichtingen niet nakomen hoe graag ze dat zouden willen.  B.L. Franklin bestudeerde angst bij patiënten. Het doel van Franklin was om de relatie vast te stellen tussen de kwaliteit van de zorg die door het medische team wordt geboden en de hoeveelheid informatie die op het moment van opname aan patiënten werd gegeven. De meer angstige en depressieve patiënten waren doorgaans kritischer en meer pessimistisch. De belangrijkste oorzaken van angst waren: in 32% van de gevallen het niet weten wat te verwachten en in 31% de bezorgdheid over de chirurgische ingreep. Het werk van Professor Dame Jenifer Wilson-Barnett, de Engelse verpleegster, is van groot belang geweest voor de hele ontwikkeling van het verpleegkundig beroep in het algemeen en de psychosociale relatie met patiënten. Samen met Ann Carrigy deed

Reflectie

Sommige mensen verliezen de controle bij de minste tegenslag, terwijl anderen zelfs als ze iets ernstigs hebben meegemaakt niet eens de controle verliezen. Waardoor komt het nou dat de een zijn leven soepel weet te managen en er veel plezier aan beleeft terwijl een ander snel verongelijkt is en bij de minste tegenslag in paniek raakt. De reden is niet dat het leven voor de een gelukkiger is uitgepakt dan voor de ander. De gedachte dat er altijd nog mensen zijn in de wereld die slechter af zijn is wat mij betreft een nutteloze gedachte. Niet alleen is het niet terecht om zo te denken want iedereen heeft er recht op eigen wensen en verlangens te realiseren maar naar mijn idee is het ook misplaatste en leugenachtige goedheid want mensen denken voornamelijk en alleen aan hun eigen welzijn en niet aan die van een ander. De vraag zou zijn: heb je een bepaald beeld van jezelf, kun je omschrijven wat voor persoon je bent als man of vrouw met je leeftijd, je geschiedenis in deze levensfase? H

Kinderdepressie

Jarenlang werd door de medische wereld aan depressie bij kinderen weinig aandacht besteed. De meeste artsen dachten dat een kind niet depressief kan zijn omdat het vrij van verplichtingen is. Een kind heeft alleen de verplichting om naar school te gaan, te leren en te spelen met zijn vrienden. Normaliter ontbreekt er niets in zijn wereld. Historisch gezien was depressie bij kinderen ook een controversieel idee. Door de boeken van Cytryn en McKnew uit de jaren negentig; “Growing up Sad” en “Why isn´t Johnny crying?”; waarin de theorie van depressie werd beschreven, kreeg de aandoening meer aandacht en herkenning. De hypothese van Cytryn en McKnew was dat ´gemaskeerde´ depressie de meest voorkomende manier is om depressie bij kinderen te presenteren. Een prikkelbare, dysfore stemming past namelijk heel goed bij typisch gedrag in de kindertijd en adolescentie en valt daarom niet op. Leerproblemen op school, hyperactiviteit, asociaal, angstig gedrag en anorexia nervosa vormen de basis van

Seizoensdepressie

Depressieve stoornissen zowel unipolair als bipolair worden beiden beïnvloed door de seizoenen tijdens welke de depressieve symptomen verergeren. De unipolaire depressie wordt ook wel de gewone depressie genoemd. Depressies kunnen worden onderscheiden in twee soorten. De endogene depressie is de depressie van het melancholische type. Ze treedt hoofdzakelijk op als gevolg van biologische oorzaken zoals een tekort aan neurotransmitters in de hersenen. Bij de endogene depressie zijn externe factoren, psychosociale stress en of triggers afwezig. Wel zijn er aanwijzingen dat de persoonlijke kwetsbaarheid voor ziekte en of depressie meespeelt; bijvoorbeeld wanneer er een voorgeschiedenis is van trauma en psychosociale stress.  Bij een exogene depressie oftewel de psychogene depressie genoemd is duidelijk sprake van een verlies, psychosociale stress of een emotionele schok die is voorafgegaan aan het ontstaan van de depressie. Benamingen als reactief, situationeel en of neurotisch worden vake

De invloed van sociale steun op de gezondheid

Uit onderzoek is bekend dat het belang van de hulp die mensen krijgen van hun familie, vrienden, buren tijdens een stressvolle gebeurtenis er voor zorgt dat de gebeurtenis als minder negatief en belastend wordt ervaren en de kans op ziekte aanzienlijk wordt verminderd. Sociale steun speelt een belangrijke rol bij de individuele gezondheid. Het verkleint de kans op ziekte, versnelt het herstel en zelfs de kans op overlijden neemt af als het om een ernstige ziekte gaat.  Sociale steun kan worden begrepen door structuur en functie. De structuur is het netwerk van mensen dat het individu heeft; omvang, soort netwerk, frequentie van het contact en fysieke nabijheid van de relaties. Om het soort steun te meten, worden coëfficiënten gebruikt zoals: burgerlijke staat, aantal vrienden, aard van de relaties: intiem vs. oppervlakkig, sportclubs, verenigingen of een parochie. James S. House een Amerikaanse sociaal psycholoog publiceerde in 1981 een belangrijk onderzoek onder de titel ´Work, stress

Piekeren

Comiendo la cabeza of te wel ´je hoofd opeten´ is Spaans voor piekeren en tobben. Tobben zegt iets over iemands persoonlijkheid; iemand is een tobber. Terwijl piekeren juist iets is dat veel mensen overkomt in moeilijke tijden en los staat van hun persoonlijkheid. Natuurlijk zijn er mensen die nooit piekeren en mensen die vaak piekeren. In het Duits heet piekeren grüblen, kauen of knobeln. De vertaling zegt al genoeg; uitknobbelen en herkauwen. Het Engelse woord voor piekeren is to worry. Piekeren komt van het Maleis Indonesische pikir wat is afgeleid van het Arabische woord voor denken. Maar piekeren is zeker niet hetzelfde als denken. Piekeren is het onafgebroken repeteren van dezelfde gedachten zonder dat er een eind aan komt. Denken leidt tenminste tot een oplossing, een heroverweging of een actie en piekeren leidt tot niets. Piekeren lijkt misschien het meest op een vorm van voorbereidend denken, maar feitelijk leidt piekeren alleen maar tot machteloosheid en uitputting.  Piekeren

Nieuwe diagnostiek

Met het gebruik van het diagnostisch classificatiesysteem DSM-V kan een patiënt worden gediagnosticeerd met meerdere aandoeningen. Dit betekent dat een depressieve patiënt gelijktijdig de diagnose angststoornis, vermijdende persoonlijkheidsstoornis of sociale fobie kan krijgen. Het komt voor dat een patiënt tal van diagnoses krijgt die een effectieve behandeling in de weg staan. Of dat het volgen van meerdere behandelingen gewoon niet haalbaar is. Bij het classificeren wordt nog steeds gedacht vanuit de klachten die specifiek zijn voor de stoornis, in plaats van de klachten te zien als gemeenschappelijke elementen die gelijktijdig in verschillende stoornissen kunnen voorkomen.  Een goed voorbeeld is negatieve affectiviteit dat voorkomt bij o.a. de bipolaire stoornis, eetstoornis of depressie en angststoornis. De negatieve houding van ongenoegen en woede werd door David Barlow en andere Amerikaanse onderzoekers gezien als een structuur die is gebaseerd op een psychologische kwetsbaarhei